Pomoc de minimis cz.2

Wiemy już, że tajemnicze "de minimis" nie jest zaklęciem z Harrego Pottera, a formą wsparcia finansowego. Dowiedzieliśmy się również kto może, a w zasadzie dla jakich podmiotów pomoc de minimis nie jest dostępna, a także jaka może być maksymalna wysokość pomocy.

Teraz czas na trochę bardziej praktyczną wiedzę. Postaram się więc przybliżyć m.in. w jaki sposób obliczyć pomoc de minimis oraz wskażę dokumenty związane z ubieganiem się o ten rodzaj wsparcia.

Jak obliczyć maksymalną kwotę pomocy?

Jeżeli wnioskodawca, składając wniosek o dofinansowanie, nie korzystał do tej pory z pomocy de minimis, to sytuacja jest prosta może otrzymać pomoc w maksymalnej wysokości (200 tys. euro lub 100 tys. euro w przypadku podmiotów z sektora transportu drogowego).

Jeśli jednak w okresie trzech ostatnich lat kalendarzowych (rok bieżący + dwa poprzednie lata) przed złożeniem wniosku o dofinansowanie taką pomoc otrzymał, wówczas musi obliczyć jaka jest wartość otrzymanej pomocy i jaki limit pozostał mu jeszcze do wykorzystania.

Pierwsze pytanie jakie się nasuwa w tej sytuacji, to: skąd wiadomo, która pomoc, jaką otrzymałem jest pomocą de minimis? Ustalenie tego nie powinno być specjalnie uciążliwe, ponieważ podmiot, który udzielił pomocy de minimis zobowiązany jest z urzędu (bez konieczności składania w tym zakresie wniosku przez beneficjenta pomocy), na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, do wydania zaświadczenia o udzielonej pomocy. Wzór zaświadczenia stanowi załącznik nr 1 do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 stycznia 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zaświadczeń o pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

PRZYKŁAD

Przedsiębiorca w dniu 20 września 2013 r. zamierza złożyć wniosek o dofinansowanie projektu. Wsparcie, o które się ubiega stanowi pomoc de minimis, w związku z tym musi obliczyć maksymalną wysokość pomocy, o jaką może wnioskować. W tym celu konieczne jest zbadanie, czy w bieżącym roku oraz w dwóch poprzednich latach wnioskodawca otrzymał pomoc będącą pomocą de minimis. Od początku swojej działalności przedsiębiorca otrzymał następujące wsparcie:

W celu obliczenia maksymalnej kwoty pomocy, na podstawie wydanych zaświadczeń musimy zsumować otrzymaną dotychczas pomoc de minimis za lata 2011, 2012 oraz 2013. W roku 2011 przedsiębiorca otrzymał dotację w wysokości 150 tys. euro. Z uwagi jednak, że wsparcie to, udzielone na podstawie Rozporządzenie o RPI jest programem pomocowym, nie wlicza się go do pomocy de minimis. Pomocą de minimis było natomiast wsparcie udzielone w roku 2012 i 2013 w łącznej wysokości 17 tys. euro.

Przedsiębiorca może zatem ubiegać się o dofinansowanie, którego wartość nie przekroczy kwoty 183 tys. euro.

Wnioskodawcy projektów realizowanych w ramach regionalnych programów operacyjnych muszą także pamiętać, że procedura weryfikacji otrzymanej pomocy de minimis odbywa się dwukrotnie: na etapie oceny wniosku oraz przed podpisaniem umowy. Obowiązek ten wynika wprost z zapisów Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych (§ 10 ust. 5 oraz § 13 pkt 1).

Szczególne zasady obliczania pomocy de minimis mają zastosowanie w przypadku spółek cywilnych. W sytuacji, kiedy o de minimis we własnym imieniu występuje wspólnik spółki cywilnej, należy doliczyć pomoc udzieloną spółce cywilnej, w której wspólnik ma udziały (proporcjonalnie do wielkości jego udziałów w zyskach spółki). Jeżeli natomiast o pomoc taką występuje spółka należy zsumować pomoc de minimis udzieloną spółce z wszelką pomocą udzieloną bezpośrednio jej wspólnikom.

Formalności

Oprócz konieczności archiwizowania zaświadczeń o otrzymanej pomocy de minimis, o których była mowa kilka linijek wyżej, na etapie składania wniosku o dofinansowanie wnioskodawca zobowiązany jest wypełnić "Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis". Wymieniony dokument odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy instytucją udzielającą pomoc jest Instytucja Zarządzająca regionalnym programem operacyjnym. W przypadku innej formy wsparcia (preferencyjna pożyczka, zwolnienie podatkowe, gwarancja kredytowa) wymagane mogą być inne dokumenty.

Formy pomocy, instytucje udzielające pomocy

Dotacja jest tylko jedną z wielu, chociaż najczęściej występującą formą pomocy de minimis. Spośród innych wymienić można także obniżenia podatku lub podstawy opodatkowania, umorzenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami, preferencyjne pożyczki, czy też reklamowane ostatnio gwarancje kredytowe.

Do instytucji, które najczęściej udzielają pomocy de minimis zaliczyć można: jednostki samorządu terytorialnego, urzędy marszałkowskie, urzędy skarbowe.

Dla zainteresowanych tematyką pomocy de minimis polecam lekturę krótkiego (co ważne ) Raportu o pomocy de minimis w Polsce udzielonej przedsiębiorcom w roku 2011 opracowanego przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Można tam znaleźć m.in. szczegółowe informacje o których w skrócie napisałem powyżej.

Mam nadzieję, że te dwa artykuły o pomocy de minimis rozwieją, chociaż odrobinę Państwa wątpliwości związane z tym tematem.

Zobacz również: Pomoc de minimis cz. 1